Saturday, August 19, 2017

எங்கள் கோவிலில் ஒரு அதிசயம் .........




*

திடீரென்று பிரிவினைக்கார சபைக்காரரும், கிறித்துவ ஊழியம் செய்பவரும், எங்கள் பகுதியில் குடியிருப்பவரும், பழக ஆரம்பித்ததிலிருந்தே உறவு முறை சொல்லி அழைத்து நட்பு பாராட்டும் நண்பரிடமிருந்து ஒரு வாட்சப் செய்தி வந்தது. எங்கள் பகுதியில் புதிதாகக் கட்டப்பட்டு வரும் (கத்தோலிக்க) கோவிலில் ஒரு அதிசயம் என்று செய்தி வந்தது. இரண்டு படங்களுடன் வந்த செய்தி அது.

ஒரு படம் இது தான்: --->
                                               

அதனோடு எங்கள் பங்குத் தந்தை (Parish Priest) கொடுத்த செய்தியும் இருந்தது. செய்தி இது தான்: 


அன்பார்ந்தவர்களே .. 
கிறிஸ்து அரசரின் பெயரால் வாழ்த்துகள்.

நேற்று காலையிலிருந்து எம் பங்கில் புதிதாய் கட்டிக் கொண்டிருக்கும் ஆலயத்தின் பீடப்பகுதியில் நற்கருணைப் பேழை அதற்கு மேல் அமைக்க இருக்கும் கிறிஸ்து அரசர் சுருப இடத்தில் அன்னை மரியாள் கொடிப் பிடித்து  தம் திரு மகனை வரவேற்பது போல நிழல் படிந்திருக்கிறது. 

இது உண்மையிலேயே இறைவன் திருவுளம் என்றால் 
கிறிஸ்து அரசருக்கும், அன்னை மரியாளுக்கும் 
புகழ் உண்டாவதாக !!!!!

என்றும் இறையன்பில்
Fr. மரிய மிக்கேல்
பங்குத் தந்தை, 
கிறிஸ்து அரசர் தேவாலயம்,
விளாங்குடி, மதுரை




பிள்ளையார் பால் குடித்த கதையும்,  மும்பையில் சிலுவையிலிருந்து வந்த ரத்தம் என்று சொன்னதை எடமருக்கு தவறென கண்டு பிடித்ததும் “அவிசுவாசியான” (மூமின்!!) எனக்கு நினைவுக்கு வந்து தொலைத்தது.  (Sanal Edamaruku is an Indian author and rationalist. He is the founder-president and editor of Rationalist International.)


Sanal Edamaruku  -  Miracle-buster


 ஆனாலும் ஆர்வம் விடுமா?  உடனே வண்டியை எடுத்து விரைந்தேன் கோவிலுக்கு.


 புதியதாகக் கட்டிக் கொண்டிருக்கும் கோவில். இப்போது வழிபாடுகள் கீழ்த்தளத்தில் - எதிர்காலத்து வண்டி நிறுத்தும் இடம் - நடந்து வருகின்றன. வீட்டுக்கார அம்மா கோவிலுக்குப் போகும் போது அவர்களை கீழே
அனுப்பி விட்டு கோவிலின்மேலே  உள்கட்டுமானத்தை ரசிப்பது வழக்கம். ஞாயிறு கூட சில ஆட்கள் அலங்கார வேலை செய்து கொண்டிருப்பார்கள். நெற்றியில் விபூதி பூசிக்கொண்டு நகாசு வேலை செய்யும் அவர்களைப் பார்ப்பது நன்றாக இருக்கும். சின்னச்சின்ன சித்திர வேலைப்பாடுகளைச் செய்து கொண்டிருப்பார்கள். மிக அழகான வேலைப்பாடுகள் உள்ளே இப்போது நடந்து கொண்டிருக்கின்றன். முதல் தடவை பார்த்த போது பிரமித்துப் போனேன்.  என்ன அழகான வேலைப்பாடுகள். Wondering about the symmetry and beauty of the inner decorations



இன்று உள்ளே போனேனா ... கோவிலில் சின்னக் கூட்டம் இருந்தது. விசேஷ வழிபாடுகள் ஆரம்பிக்கப்பட்டிருந்தன.  பூக்கள், மெழுகுவர்த்தி, ஜெபங்கள் என்று மக்கள் ஈடுபாட்டோடு இருந்தனர். 

 ஆலயத்தின் பீடத்தின் நடுவில் புதிய சிமெண்ட் சுவற்றில் கருமையான உருவம் ஒன்று. பெண்ணின் முதுகுப்பக்கம் காண்பிப்பது போல் ஒரு உருவம் தெரிந்தது. வலது கையை சிறிது உயர்த்தி ஏதோ ஒன்றைப் பிடிப்பது போன்ற ஒரு உருவம் தெரிந்தது. மக்கள் பலரும் மலர் வைத்து, மெழுகு திரி ஏற்றி ஜெபம் செய்து கொண்டிருந்தார்கள். எந்த நம்பிக்கையாளனுக்கும் இதைப் பார்த்ததும் நிச்சயம் பக்தி பொங்கும் என்பதில் எந்த ஐயமுமில்லை.  பார்ப்பதற்கு அப்படியே ஒரு பெண்ணின் உருவம். கையில் எதையோ ஏந்திக் கொண்டு நிற்பது போன்ற தோற்றம். மரியாளை நம்புவோருக்கு அது நிச்சயம் ஒரு மரியாளின் உருவம் தான்.

பங்குத் தந்தையும் இருந்தார். (என் புத்தகம் கூட ஒன்று அவரிடம் உண்டு. வீட்டுக்கு ஒரு முறை வந்த போது கொடுத்திருந்தேன். என்னைப் பற்றி அவருக்குத் தெரியும். ஆனால் என் புத்தகம் என்ன சொல்கிறது என்பது பற்றி இதுவரை அவருக்குத் தெரியாது.) அவரிடம் படம் எடுக்கலாமா என்று கேட்டேன். எடுத்துக் கொள்ளுங்கள் என்றார்.



.
எங்கள் பங்குத் தந்தை
Fr. மரிய மிக்கேல்

படம் எடுத்ததும் மனசுக்குள் நாமும் ஒரு எடமருக்கு என்ற நினைப்பு வந்தது எனக்கு. 

பீடத்தின் பின்பக்கம் சென்று பார்க்க நினைத்தேன். பீடம் பின்பக்க சுவரிலிருந்து சிறிது முன்னால் தள்ளி இருந்தது . பின் பக்கம் சென்றேன். அது இப்போதைக்கு அங்கு வேலை செய்பவர்களின் தங்கும் இடமாக இருந்தது. பீடத்தில் உருவம் தெரிந்த இடத்திற்கு நேரே பின்னால் சென்று பார்த்தேன். அங்கும் - படத்தில் இருப்பது போல் - ஒரு வட்டமான இடத்தில் சுவற்றில் ஈரம் பாய்ந்திருந்தது. மதுரையில் சமீபத்தில் நல்ல மழையும் பெய்திருந்திருந்தது. அந்த இடத்தைத் தொட்டுப் பார்த்தேன். நீரின் ஈரம் தெரிந்தது.  அந்த 




இடத்திற்கு மேல் சுவற்றின் உயரத்திலும் சிறிது ஈரம் தெரிந்தது.  மழையின் விளைவு என்று மனதிற்குள் தோன்றியது.



அங்கு வேலை செய்து கொண்டிருந்தவரை அழைத்து எப்படி அந்தச் சுவற்றில் ஈரம் வந்தது என்று கேட்டேன். அவர் சாரலில் நனைந்திருக்கும் என்றார். ஆனால் மூடிய அறை. அங்கு எப்படி சாரல் அடித்திருக்க முடியும் என்றேன். தெரியவில்லை என்றார். 

அடுத்து அவரிடம் முன் பக்கம் உருவம் தெரிவதும், பின்னால் ஈரம் இருப்பதும் ஒரே சுவரா என்று கேட்டேன். அவர் தனித்தனி சுவர் என்றார். அப்படித் தெரியவில்லையே என்றேன்.  

பீடத்திற்கு நேர் மேலே ஒரு வட்டம் வெளிச்சம் வர திறந்தே இருந்தது. ஆனால் அங்கிருந்து தண்ணீர் இறங்கி இப்படி ஒரு உருவம் வர நிச்சயமாக எந்த வழியும் இல்லை. பின்னாலிருந்தும் நீர் கசிந்து வரவும் வழியில்லை.

நேற்றிருந்த அதே அளவில் தான் இன்றும் உருவம் தெரிகிறதாம். ஈரம் காய்ந்திருக்குமே என்ற நினைப்பில் கேட்டேன். நேற்றை விட இன்று தான் அதிகமாகத் தெரிகிறது என்றார் ஒருவர்.

பிள்ளையார் பால் குடித்த கதை மாதிரி இது சட்டென்று அவிழவில்லை. 

பொறுத்திருந்து பார்க்க வேண்டும். விளக்கம் கிடைத்தால் தருகிறேன்.


இப்போதைக்கு கீழே உள்ள இரு நிகழ்வுகள் பற்றியும் படித்துக் கொள்ளுங்கள் - விருப்பமிருந்தால்!

JUST CLICK THEM:

https://www.theguardian.com/world/2012/nov/23/india-blasphemy-jesus-tears

http://dharumi.blogspot.in/2006/04/154.html



 *



Friday, August 18, 2017

சுதந்திர நாள் விழா ........2017




*

பூங்காவில் இன்னும் புதிதாக விடுபட்ட வேலையை முடிக்க தீர்ப்பின் நகலுக்காகக் காத்திருக்கிறோம். எனவே, இந்த ஆண்டு பூங்காவிற்கு வெளியே எமது சுதந்திர நாள் விழா நடந்தேறியது.

இந்த ஆண்டு பூங்காவின் வெளியே ……….








 

























Wednesday, July 26, 2017

மாரியாத்தாவின் நற்கொடை





*



  மாரியாத்தாவின் நற்கொடை 











வீட்டு முற்றத்தில்
 கூடை கூடையாக
பொற்காசுகளை வாரி இறைத்த

 எங்கள் வீட்டு வேப்ப மரம், வாழி நீ!











 *

Monday, July 24, 2017

குழம்பிக் கிடக்கும் காலை நேரத்து மணித்துளிகள்




*


 இந்தக் காலைத் தூக்கத்திற்கு ஒரு முடிவு கட்டணும்னு நினைக்கிறேன். முடியவில்லை. அரை குறைத் தூக்கத்தில் எத்தனை நினைவுகள் … எத்தனைக் கற்பனைகள் … எத்தனை அரைக் கனவுகள். போதும் போதும் என்றாகி விட்டது இன்று.

காலையில் எழுந்து நடக்கச் செல்ல வேண்டும் என்ற துணைவியாரின் உத்தரவிற்கு அவ்வளவு எளிதில் கட்டுப்பட முடியவில்லை. ஆனால் சிறிது விளையாட்டு, சிறிது நடை என்பதற்கு ஓரளவு கட்டுப்பட்டு காலை 6 மணிக்கு எழுந்திருக்க முயல்கிறேன். ஆனால் அதற்குத் தடையாக பல மனத் தடைகளை நானே உருவாக்கிக் கொள்கிறேன். உதாரணமாக இன்று எழுந்தேன். முதுகின் கீழ்ப்பக்கம் சிறிதே வலி. அதுவும் படர்ந்த இடத்தில் வலி. அது இதய நோயாளிகளுக்கு அச்சம் கொடுக்கும் வலி. அந்த வலி இருப்பது போல் தோன்றியது. அதையே சாக்காக வைத்துக் கொண்டு படுத்து விட்டேன். ஒவ்வொரு முறையும் இது போல் ஏதாவது ஒரு சாக்கு கிடைக்கும்.


இதையும் மீறி விளையாட்டு + நடைக்குப் பல நாள் சென்றும் விடுகிறேன். இன்று போல் தொடர்ந்து தூங்கும்போது வரும் அனுபவம் அவ்வளவு நன்றாகவும் இல்லை.

இன்று என்ன நடந்தது என்றால் …

 கைப்பேசியிலிருந்து மெல்லிய அழகான ஒரு இசை. எழுந்து அணைத்து விட்டு படுத்து விட்டேன். அம்மாடி …….. என்னென்னவோ மனதுக்குள்ளோ மண்டைக்குள்ளோ ஒரே நாடகங்கள் தான்.

முந்திய இரவு எள்ளுப் பொடி வைத்து தோசை சாப்பிட்டேன். அதற்காகவா இத்தனை நீள நினைப்புகள் எள்ளுப்பொடி மீது வரும். எப்படியோ … இரண்டு கை நிறைய எள்ளுப்பொடி இருக்கிறது. வெறும் கையில் வைத்துக் கொண்டு என்ன செய்வது? ஒரு கடைத் தெருவில் நிற்கிறேன். ஒரு carry bag கேட்கிறேன். தடை செய்யப்பட்டதால் ஒன்றிலும் பை கிடைக்கவில்லை. ஏறத்தாழ 30 ஆண்டுகளுக்கு முன் நான் வைத்திருந்த பழுப்பு வெண் நீளக் கால்சட்டையை அப்போது அணிந்திருக்கிறேன். அதன் இடது பக்கக் கால் பகுதியை மடித்து அதனுள் எள்ளுப்பொடியைப் போட்டாச்சு. அப்போது Valet parking செய்து சாப்பிட்டு முடித்ததும் நம் வண்டியை ஓட்டிக் கொண்டு வந்து நம்மிடம் கொடுப்பார்களே அது போல் என் வண்டியை என்னிடம் ஓட்டிக் கொண்டு வந்து ஒருவர் சாவியைக் கொடுக்கிறார். நன்றி சொல்லி டிப்ஸ் கொடுக்கிறேன். ஆனால் வந்த வண்டி என்ன தெரியுமா? என் இரு வண்டிகளும் இல்லாமல் ஒரு பழைய பச்சைக் கலர் டி.வி.எஸ்.50 தகர டப்பா. அதிலும் இரு mud guardகளும் முன் பக்கம் சக்கரத்தோடு ஒட்டி ஒழுங்காக உள்ளன. ஆனால் பின் பக்கம் லூசாக ஆடிக்கொண்டே இருக்கின்றன. அந்த வண்டியில் ஏறி எள்ளுப்பொடி விழாமல் வண்டியை ஓட்டிச் செல்கிறேன். மழை பெய்து சாலையில் தண்ணீர் கட்டிக் கிடக்கிறது.

இப்படி ஒரு கனவு பின்னணியில் ஓடுகிறது. ஆனால் அதனோடு சேர்த்து இன்னொரு கனவும் முன்னணியில் ஓடுகிறது. காலையில் எழுந்ததும் நன்கு நினைவில் இருந்தது. இப்போது மறந்தே போய் விட்டது. நினைவுக்குள் வந்தால் மறுபடி தொடர்கிறேன்.

 இரண்டு கனவுகள் … ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு லேயரில் மாறி மாறி வந்து கொண்டே இருந்தன. குழப்பங்கள் …

ஏழரை எட்டு மணி நேரம் வரை ஒரு கிழடு தூங்கணுமா என்ன? இருந்தாலும் காலையில் எழ முடியவேயில்லையே. இதில் நாலரை மணிக்கு மேல் தூங்கவே முடியாது என்று சொல்லும் என் போன்ற வயதான ஆட்களைப் பார்க்கும் போது அவர்களைப் பார்த்துப் பொறாமை படுவதா, அல்லது பாவப் படுவதா என்ற ஐயம் எழுகிறது.

காலையில் நாலரை … கடவுளே! அந்தப் பொழைப்பு எனக்கு வேணவே வேண்டாம் சாமி! எட்டு மணி வரை கட்டையைக் கட்டிலில்கிடத்தினால் என்ன சந்தோஷம் என்பது அந்தப் பாவப்பட்ட மக்களுக்கு எப்படி தெரியப் போகுது!

பேசாமல் கைப்பேசியில் அழைப்பு மணி வந்ததும் எழுந்து விளையாடப் போவது நல்லது என்று இப்போது தோன்றுகிறது.

ஆனால் காலையில் …. தூக்கமே பல முறை விஞ்சுகிறது.



 *

Friday, June 09, 2017

தருமியின் சின்னச் சின்ன கேள்விகள்





*


 தொலைக்காட்சி அரசியல் விவாதங்களில் இப்போது பாவம் போல் ஒரு “சாமான்யரை” உட்கார வைத்து விடுகிறார்கள். அவர்கள் எல்லோரும் தொலைக்காட்சிக்கு நண்பர்களோ? சாமான்யராகக் கூட பேச மாட்டேன் என்கிறார்களே!

மூன்று இலை பற்றி ஒரு விவாதம். ஆளுக்கொன்று, நேரத்திற்கொன்று என்று பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். புகழேந்தி, சம்பத் வந்தால் அந்தப் பக்கம் போவதில் அர்த்தமேயில்லை. இன்னொருவர் நல்ல குண்டு; தியாகத் தாய் பக்கம் நின்று வாதிடுவார். வாந்தி வரும். இது போல் தான் எல்லோரும்.


நமக்கென்ன … என்ன நடக்கிறதென்று தெரியாதா? இன்னும் 4 வருஷத்துக்கு ஓட்டு வாங்கிய உரிமை இருக்கிறது. செத்துப் போன பெண் எப்படியெல்லாம் சம்பாதிக்கலாம் என்பதை வழமையாக்கி தன் காலடி ஆட்களுக்குச் சொல்லிக் கொடுத்துவிட்டு போய் விட்டார். ராசியான பெண்….. சரியான நேரத்தில் செத்து, ஜெயிலைத் தவிர்த்த லாவண்யம் அழகு.


இதனால் அந்தக் கட்சி ஆட்களில் இரண்டு வகை: ஏற்கெனவே சம்பாதித்த ஆட்கள்; இனியாவது சம்பாதிக்கலாமே என்று கல்லா கட்டி உட்கார்ந்திருக்கும் இன்னொரு செட் ஆட்கள். முதல் வகையறா கையில் இருப்பதைக் காக்க வேண்டுமே என்ற கவலை. இரண்டாவது வகையறா இன்னொரு சான்ஸ் எப்படியாவது வந்து விடாதா என்று கன்னத்தில் கைவத்து உட்கார்ந்திருக்கிறது.

இந்த தொலைக்காட்சி நடத்துனர்கள் ஏதாவது பேசி ஒரு ப்ரேக் செய்தி போட்டு டி ஆர் பி ஏத்துவதை மட்டுமே பிரதானமாக வைத்து ஜவ்வு மிட்டாய் வியாபாரம் செய்கிறார்கள். பிசினசும் நல்லாவே போகுது.

அட …. வர்ர சாமான்யர்களாவது, இங்கு நடப்பது அரசியல் அல்ல; வியாபாரம். யார் மீதி நாளுக்கு கல்லாப்பெட்டியில் உட்கார தான் இந்தப் போட்டி. யாராவது மக்கள் சேவைன்னு தயவு செய்து சொல்லாதீங்க. எல்லா மக்களுக்கும் தெரியும் நீங்கள் காசு பார்க்க வந்திருக்கிறீர்கள் என்று. பிறகு எதற்கு வெட்டிப் பேச்சு. இதையெல்லாம் பார்த்துக் கொண்டு தொலைக்காட்சியில் அர்த்தமில்லாத ‘அரட்டைகள்’ மட்டும் நடக்கிறது.


இதெல்லாம் எதற்கு? என்று யாராவது ஒரு சாமான்யர் கேட்டால் நன்றாக இருக்குமோ?







*

Sunday, June 04, 2017

நீயா நானா? - கரு. பழனியப்பனுக்கு ஒரு ஜே!





*





*



(4.6.17) நீயா நானா? பார்த்தேன். மிக்க மகிழ்ச்சி. உடனே இதை எழுத ஓடி வந்தேன்.

பெயருக்குப் பின்னால் சாதியைப் போட்டுக் கொள்வது பற்றிய ஒரு கருத்துரையாடல். இந்தியாவின் எல்லா மாநிலத்திலும் பரவலாக உள்ள இந்தப் பழக்கம் தமிழ்நாட்டில் இல்லாது இருந்து, இப்போது சிறிதாக இங்கேயும் தலைகாட்ட ஆரம்பித்துள்ள இந்த பழக்கத்தைப் பற்றிய கருத்தாடல்.

தங்கள் உயர்சாதித் தன்மையைக் காண்பிக்கவே இந்த வழக்கம் என்பது எல்லோருக்கும் தெரிந்த உண்மை தான். சாதியைப் போட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன் என்று சொல்லும் குழுவினருக்கு என்ன பேசுவது என்று தெரியவில்லை என்றே  நினைக்கின்றேன். பேசியது அர்த்தமில்லாத உளரல்களாக இருந்தன.க்ளோபல் பள்ளியில் தன் பிள்ளையைப் படிக்க வைக்கும் அந்த தகப்பன் (அந்த ஆள் என்ன சாதி என்று தெரியவில்லை!) தன் கல்லூரிப் படிப்பிற்குப் பிறகு சாதியைத் தன் பெயரோடு இணைத்துக் கொண்டாராம். பிள்ளைக்கு பிறந்ததுமே சாதிப் பெயரை வைத்து விட்டாராம். பாவம் .. கல்வி இவருக்கு எவ்வளவு கத்துக் கொடுத்து விட்டது!

சாதிப் பெயர் போடுவது தவறு என்று மூன்று இளைஞர்கள் மிக நன்றாகப் பேசினார்கள். மதுரைப் பையன் பாண்டியன் அழகாகப் பேசி, 50 ஆயிரம் ரூபாயைப் பரிசாகவும் பெற்றான்.

சிறப்பு விருந்தினர்கள் வந்தார்கள். பாவம் ஒரு நாயர் பெண். அது போகட்டும். இன்னொருவர் கரு. பழனியப்பன். எந்த சிறப்பு விருந்தினர்களும் இவ்வளவு குறைவாகப் பேசி இத்தனை பெரிய மாற்றத்தைக் கொண்டு வந்ததை  இதுவரை எந்த மேடையிலும் பார்த்ததில்லை.

இது பெரியார் மண் என்றார். கவுண்டர் தோட்டம், வன்னியர் தோட்டம் என்றெல்லாம் கோயம்புத்தூர் பக்கம் சாதாரணமாக சொல்வார்கள் என்று ஒருவர் பேசியிருந்தார். பழனியப்பன் கேட்டார்: “ஏன் அங்கே ஒரு சக்கிலியர் தோட்டம் என்று ஒன்றுமில்லை?”  இங்கே பணம் படைத்தவன், பணம் இல்லாதவன் என்ற வேற்றுமைதான் அதிகமாக இருக்கிறது. சாப்பிடப் போகும் முன் எதிரில் இருப்பவனைப் பார்த்து சாப்பிட்டு விட்டாயா என்று கேட்பது மரபு. பசித்தவனை எதிரில் வைத்து நாம் சாப்பிடுவது தவறு. நீ உன் சாதிப் பெயரைப் போடுவது அடுத்த (தாழ்ந்த) சாதிக்காரனுக்கு வலிக்கும் என்றார்.

சாதிப்பெயரைப் போட்ட ஒருவர் தான் செய்தது தவறுதான் என்றார். பழனியப்பன் தன் பக்கத்தில், எதிர்க்கட்சி பக்கம் அவரை உட்கார அழைத்தார். இதே போல் இன்னும் யார் யார் நினைக்கிறீர்களோ அவர்கள் இந்தப் பக்கம் வாருங்கள் என்றார் கோபி. படபடவென்று ஐந்தாறு பேரைத்தவிர அனைவரும் இப்பக்கம் வந்து விட்டனர்.


பெரியார் மீண்டும், இன்றும் வெற்றி பெற்றுக் கொண்டிருக்கிறார் என்பது தெளிவாயிற்று.


அந்த க்ளோபல் பள்ளிப் பெருந்தகை இருந்தாரே அவருக்குக் கொஞ்சமாவது ரோஷம் அது இது என்றிருந்தால் அவர் தன் பையனை எடுத்து அவர் சாதியினர் நடத்தும் பள்ளியில் சேர்க்க வேண்டும். அப்படியெல்லாம் தோன்றும் அளவிற்கா அவருக்கு மசாலா இருக்கப் போகிறது! பழனியப்பன் கொடுத்த சாட்டையடி அவருக்கு வலிக்கும் அளவிற்கு அவரது தோல் அவ்வளவு மெல்லியதல்ல என்றே நினைக்கின்றேன்.


கரு. பழனியப்பனுக்கு ஒரு ஜே!


முதல் ஆளாக கட்சி மாறிய அந்த நல்ல மனிதருக்கும் ஒரு ஜே!

*

Friday, June 02, 2017

தருமியின் சின்னச் சின்ன கேள்விகள்







*




 தருமி கேக்குறது தருமிக்கு நியாயமா இருக்கு. ஆனால் நீங்க என்ன சொல்லுவீங்களோ தெரியவில்லை.

தப்புன்னா திருத்துங்க. திருத்திக்கிறேன் …… திருந்திக்கிறேன்.


 1. அரசு போடுற சட்டம் ஒழுங்கானதாக, நடைமுறைக்குத் தோதாக இருக்கவேண்டும்.
மக்கள் கட்டாயம் அதைப் பின்பற்ற வேண்டும்; பின்பற்ற வைக்கப்பட வேண்டும்.
பின்பற்றாதவர்களை சட்டம் கண்ணை மூடிக்கொண்டு தண்டிக்க வேண்டும்.
இது தானே சரி.

 ஏன் நம்ம நாட்ல மட்டும் இல்லாத கோணங்கித்தனம்?!

 2. முதலில் சொல்லியபடிதானே ”நீதியரசர்கள்” (இப்படி சொல்ல வெட்கமாக இருக்கிறது!) நடந்தாக வேண்டும். பின் எப்படி நீதிக்குப் புறம்பாக stay கொடுக்க வேண்டும்?

நாலு மாடின்னா நாலுதான். மேலே வந்தால் இடி.

 இதைத் தவிர வேறு எது சரியான தீர்ப்பாக முடியும்?

(பழைய பதிவும் பின்னூட்டமும் நினைவுக்கு வந்தது: pleasant stay hotel விவகாரத்தில் அனுமதியின்றி அதிகப்படியாக ஒரு மாடி (floor) கட்டியிருப்பதாக ருசுப்படுத்தப்பட்டு, அதனால் கோர்ட் ஒரு மாடியை இடிக்க வேண்டுமென்று தீர்ப்பு வருகிறது. அதற்கு அடுத்த வந்த கேஸ் நினைவிருக்கிறதா? அப்படி இடிக்கவேண்டுமானால் எந்த மாடியை இடிக்க வேண்டும் என்று ஒரு மனு. வேடிக்கையாயில்லை - வழக்கை இழுத்தடிக்க இப்படி ஒரு யோசனை.

 எனக்கு ஒரு ஆசை - நான் நீதிபதியாயிருந்தால் அந்த இரண்டாவது வழக்கிற்கு உடனே ஒரு தீர்ப்பு அளிப்பேன் - அந்த ground floor-யை மட்டும் இடித்தால் போதும் என்று. ) 

3. ”நீதியரசர்கள்”தான் இப்படி என்றால் நம் வழக்கறிஞர்கள் (இப்படி சொல்லவும் வெட்கமாக இருக்கிறது!) எப்படி ஏழு மாடிக்கு காசு வாங்கிக்கொண்டு வழக்காடலாம்? வழக்காடுவதால் நியாயங்கள் கொலை செய்யப்படலாமா?

(வழக்குரைஞர்களின் வேலைதான் என்ன? 2+2 = 4 என்று சொல்லலாம். … ஆனால் 2+2 = 6 என்றும் (காசு வாங்கிக் கொண்டால்) சொல்ல முடியுமா?)

4. நல்ல அதிகாரிகள் சிலர் ஒழுங்கு மீறிய கட்டிடங்களைத் திறக்க அனுமதிப்பதில்லை. எங்கள் வீட்டுக்கருகில் ஒரு பெரிய மளிகை. வண்டிகள் நிறுத்த இடம் விடவில்லை. அதிகாரி தடுத்தார். அவர் பதவி மாறினார். கடை திறந்து விட்டது. ஜோலி முடிந்தது. பாவம் அந்த அதிகாரி.

(நானெல்லாம் அப்படி ஒரு அதிகாரியாக இருந்திருந்தால் வயத்தெரிச்சலிலேயே சின்ன வயசிலேயே போய் சேர்ந்திருப்பேன்!)

இப்போது ஆற்றுக்கு வெகு அருகில் ஒரு பெரிய கட்டிடம் பாலத்தை ஒட்டி. அதிகாரி தடுத்திருக்கிறார். கட்டிடம் இன்னும் கம்பீரமாக நின்று கொண்டிருக்கிறது. என்று திறக்கப்படுமோ எந்த ஊழல் அதிகாரியால் என்று தெரியவில்லை.

என்ன சட்டமோ … என்ன நீதியோ? என்ன வழக்குரைஞர்களோ?/ வழக்கறிஞர்களோ? என்ன வழக்குகளோ?

ஒண்ணும் புரியலைங்க ……

*

நண்பர் ஒருவர் முகநூலில் எழுதிய பதிவு ஒன்று நன்றாக இருந்தது. வாசித்துப் பாருங்களேன் ….




 *

Monday, May 29, 2017

கொள்ளையடிப்பது எப்படி?







*




The Hindu – 27.5.17 – THE SASIKALA WEB என்ற தலைப்பில் ஒரு பக்கக் கட்டுரை ஒன்று எழுதியுள்ளது. எனக்கு அத வாசிச்சா ஒண்ணும் புரியலை. காசு மட்டும் காட்டுத் தனமா மக்கள் அள்ளிக் கட்டியிருக்காங்கன்னு தெரியுது. அம்மாடி… சும்மா அசத்துறாங்க. ரெண்டு பொம்பிளைகளும் இம்புட்டு சம்பாரிச்சி என்ன பண்ணாங்கன்னு யோசிச்சா …. ரொம்ப பிலசாபிக்கலா மனசு என்னென்னமோ சொல்லுது.  ரெண்டும் கொள்ளையடிச்சிருக்காங்கன்னு பெரிய கோர்ட் சொல்லி ஊத்தி மூடி விட்டது. அதில ஒண்ணு எப்படியோ செத்துப் போச்சு; இன்னொண்ணு கம்பி எண்ணிக்கிட்டு இருக்கு. அதுக்கு இன்னமும் கனவுகள் முடியலைன்னு நினைக்கிறேன். அடுத்து வந்து இன்னும் அள்ளி முடிக்கணும்னு இருக்கும் போல் தான் தெரிகிறது. அம்மாடி ………. என்ன ஆசை காசு மேலே!

இந்து தினசரி சொல்றதக் கேட்டா ஆட்சி நடத்துனதே இந்த மாதிரி காசு அள்றதுக்குன்னு தான் தெரியுது. எத்தனை எத்தனை டெக்னிக். எப்படி எப்படியெல்லாம் ஏமாத்து. முகவரி கொடுத்திருக்காங்க … அங்க போனா ஆளும் கிடையாது… அட்ரஸும் கிடையாது. ஊர்ல இருக்கிற அரசின் துறைகளை எப்படியெல்லாம் ஏமாத்தலாமோ அப்படியெல்லாம் ஏமாத்தியிருக்காங்க. சூப்பர் லேடிஸ். மெடல் தட்டிக் கொடுக்கணும். ஆனா சசிகலாவுக்குத்தான் பெரிய மெடல் தட்டிப் போடணும். (இனிமேல் பெரிய சூப்பர்னா (பெ.சூ) அது சசிகாலா; சின்ன சூப்பருன்னு (சி.சூ)  சொன்னா செத்துப் போன குற்றவாளின்னு வச்சுக்குவோம். சுறுக்கமா சொல்லலாம்ல.)

ஒரே ஒரு கேஸ் நல்லா எனக்குப் புரிஞ்சது. ஜாஸ் தியேட்டர். பீனிக்ஸ் மாலில் உள்ள இந்த தியேட்டர்களை கங்கை அமரன் கையை முறுக்கி அவர் வீட்டைப் பிடுங்கியது போல் … Jass bought Luxe from Sathyam cinemas in 2015, AMID RUMOURS OF A FORCED SALE BY THE OWNER. அதாவது கையை முறுக்கி வாங்கியதை ஆங்கிலத்தில் அப்படி இந்துவில் சொல்லியுள்ளது. இதற்கு the ubiquitous (எங்கும் எப்போதும் இருக்கும் …. நல்ல வார்த்தை பயன்படுத்தி விட்டார்கள்!!) two sons-in-law are directors of Jazz, while Ilavarasi’s 20 year old son Vivek Jeyaraman is the managing director.

அடுத்து என்ன நடந்தது? 

டிசம்பர் 21.2011ல் போயஸ் கார்டனிலிருந்து சின்ன சூப்பரு (சி.சூ) பெரிய சூப்பரை(பெ.சூ) வெளிய அனுப்பிச்சிருது. (ச்ச்சும்மா ஒரு சோஷோ!!) அப்புறம் 100 நாள் கழிச்சி பெ.சூ. லெட்டர் கொடுத்துட்டு உள்ள வருது. பெ.சூ. வெளியே போயிருந்த போது ஜாஸ் தியேட்டர்களுக்கு பொன்குன்றன்,சோ இருவரும் டைரடக்கர்களாக இருக்கிறார்கள். பெ.சூ. உள்ள வந்ததும் பெ.சூவின் ஆட்கள் – சிவகுமார் & கார்த்திகேயன் கலிய பெருமாள் இருவரும் டைரடக்கர்களாக ஆகி விடுகிறார்கள். என்னே பெ.சூ.வின் மந்திர லாகவம்! இது நடப்பது 2012ல். 

ஆனால் 2015க்குள் என்ன நடந்து விடுகிறது தெரியுமா? 4100 ஷேர் ஜாஸ் தியேட்டருக்கு வைத்திருந்த பெ.சூ. 42 லட்சம் ஷேர் வாங்கிருது. தியேட்டரும் பெ.சூவின் கைக்கு வந்து விடுகிறது. 


இதுல தண்ணிக் கம்பெனி நடத்திக்கிட்டு அதுனாலேயே காவல்துறையை விட்டு நம்ம பொம்பிளைகளை ரோட்ல அடிச்சி துறத்துராங்க. கடை நடந்தா தானே விற்பனை… காசு … கொள்ளை எல்லாம் அடிக்கலாம். நாமளும் அவங்கள அடிச்சி அனுப்பாம வேடிக்கைப் பார்த்துக்கிட்டே இருக்கோம்.


எனக்குப் புரிந்த கொஞ்சூண்டு விஷயத்திலேயே இத்தனை குழப்படி பண்ணி தங்கள் சாம்ராஜ்யத்தை நிறுவியுள்ளார்கள். எனக்கு ஒரு சந்தேகம். எனக்கும் நல்ல வயசும் ஆகிடிச்சி. படிச்சதும் அந்தக் காலத்தில பள்ளிப் படிப்பு முடிச்சி அஞ்சாறு வருஷம் படிச்சிருக்கேன். பெரிய படிப்பு தானே! ஆனே எனக்கே இந்தக் காசுகளை வச்சி இவங்க பண்ற ஜூஜா வேலையில் பாதிதான் புரிது. ஆனால் பள்ளிக்கு மழைக்கு மட்டும் ஒதுங்கின பெ.சூ.வுக்கு எப்படி இம்புட்டு விஷயம் தெரியுது. என்னமெல்லாம் பண்ணுது. இது எப்படி? 

எல்லோரும் சொல்றாங்க. காசு மட்டும் வர்ரதுக்கு வழி பண்ணிட்டா இந்த ஆடிட்டர்கள் எல்லாரும் அதுக்கு மேல என்னென்ன பண்ணணும்னு சொல்லிக் கொடுத்திருவாங்க அப்டின்னு சொல்றாங்க. உண்மைங்களா அது?கோடிக்கணக்கில வர்ர பணத்தை எப்படி எப்படி முதலீடு ஆக்கணும்; எதை மறைக்கணும்; எதை காமிக்கணும்னு அந்த ஆடிட்டர்கள் சொல்லித் தந்திருவாங்களாமே. அப்படியா?

அப்படியே இருந்தாலும் ஒரு சந்தேகம். நாலு காசு கொடுத்திட்டா இந்த ஆடிட்டர்கள் கள்ள வழி எல்லாம் சொல்லித் தந்திருவாங்கன்னா … அவங்க படிக்கிறதே இந்த மாதிரி அட்டூழியத்தை அடுத்தவங்களுக்கு சொல்லித் தர்ரதுக்குத்தானா? என்ன படிப்பு அதுங்க?  ஆடிட்டர் படிப்பு மட்டுமல்ல … வேறு சில படிப்புகளும் இருக்கு. அதிலேயும் இப்படி குத்தம் பண்றவங்களைத் தப்பிக்க வைக்க காசு வாங்கிட்டு வேலை செய்றாங்க. அதுவும் ஒரு பெரிய படிப்பு. 

நல்லத தடுக்கிறதுக்கே படிப்பாங்க போலும். நல்லா இருங்க’ய்யா!

என்னமோ போங்க … நம்ம படிப்பும் நம்ம வாழ்க்கை முறைகளும்.

கடைசியா பெ.சூ. பத்தியும் சி.சூ. பத்தியும் ஒண்ணு ரெண்டு சொல்லணும். கடைசி பத்து வருஷமா சி.சூ. நான் கொள்ளை அடிச்சிக்கிறேன்; நீயும் அடிச்சிக்கோ; அதில ஒழுங்கா வர்ர ஷேரை கொடுத்திருன்னு சொல்லியே கால்ல விழுகிற ஆளுககிட்ட சொல்லிக் கொடுத்திருக்கும் போலும். எல்லாரும் அத அப்படியே பிடிச்சிக்கிட்டு எங்கேயோ எல்லோரும் மேல .. மேல … அதுக்கும் மேல போய்ட்டாங்க. நல்ல மனுசி. 

தமிழ்நாட்டு மக்களுக்கு அரசியல்வியாதிகள் அப்டின்னா யாருன்னு சொல்லிக் கொடுத்தாச்சு. நாமளும் ஊர்ப் பயல்கள் கொள்ளை கொள்ளையா அடிச்சாலும் “சரி .. விடுங்க … அரசியல்வியாதிகள்னா அப்படித்தான்” என்று நமக்கு நாமே பட்டை நாமம் போடப் பழகிக்கிட்டோம். நல்ல மக்கள்.

பெ.சூ. இம்புட்டு கொள்ளை அடிச்சாலும் கொஞ்சம் கூட கூச்சம் இல்லாம தலையை நிமித்திக்கிட்டு ஒரு பெரிய ஸ்டண்ட் எல்லாம் போட்டுச்சு; இன்னும் போட்டுக்கிட்டு இருக்கு. அந்த ஆள் தினகரனும் அப்படித்தான். அவங்க மனசில எப்படி கூச்சம் இல்லாம போய்டுதுன்னு தெரியலை. தொப்பியையும் வச்சிக்கிட்டு நம்மட்ட ஓட்டு கேக்க அதுகளுக்கெல்லாம் எப்படித்தான் மனசு வருதோன்னு தெரியலை. சூடு, சொரணை எல்லாம் நம்மள மாதிரி இ.வானாக்களுக்கு மட்டும் தானா?

அட… அவங்க தான் ஓட்டு கேட்க வந்தா நாமும் ஓட்டு போட்டுர்ரமே… நம்மள மாதிரி உணர்ச்சியில்லா முட்டாமக்களுக்கு ஏத்த மாதிரிதானே வர்ரவங்களும் வருவாங்க. என்னமோ போங்க! 

கடைசி 10 வருஷத்தில் தமிழ்நாட்டு மக்கள் பண்ணின தப்புக்கு இன்னும் எத்தனை வருஷத்துக்குக் கவலைப் படவோ தெரியவில்லை.








*




ஆர்.எஸ்.எஸ். மூலம் ‘உத்தம சந்ததி’ உருவாக்குவோம். ஜெய் பாரத்!







*

ஏறத்தாழ நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு … புத்தகங்கள் வாசிப்பது மிக முக்கியமாக இருந்த போது வாசித்த ஒரு கதை. ஹிட்லருக்கு ஒரு டூப்ளிகேட் தயாரிக்க பல சிறு பையன்களைத் தேர்ந்தெடுத்து ஹிட்லருக்கு சிறு வ்யத்இல் இருந்த சூழலைக் கொடுத்து ……. ஹிட்லரின் ரத்தத்தை எடுத்து அதை ஜுராசிக் பார்க் கதை போல் அதை வைத்து இன்னொரு ஹிட்லரைக் கொண்டு வரலாமாவென யோசித்து …. இப்படி சில கதைகள் வாசித்த நினைவு.

அதெல்லாம் கதை தானே என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கும்போது நேற்று ஆங்கில வலைப்பூ ஒன்றில், Ram Puniyan என்ற சமூக ஆர்வலர் எழுதிய பதிவு ஒன்றை வாசிக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்த போது அதிர்ந்து போனேன். 

அவர் எழுதிய கட்டுரையில் எனக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்த பகுதிகளை மட்டும் தமிழில் மொழிபெயர்த்து அளித்துள்ளேன். 



மனதை தைரியமாக்கிக் கொண்டு வாசியுங்கள்.



RSS Controlled Garbh Vigyan Sanskar in pursuit for “Master Race”




 ஆர்.எஸ்.எஸ். தத்துவங்கள் பல ஜெர்மனியின் பாசிச முறையினால் முன்னெடுக்கப்பட்டவை. … ஆர்ய உயர்வு அதில் மிக முக்கியமானது. .. நாசிகள் “Lebensborn” (“Spring of Life”) என்றொரு திட்டத்தை முயற்சித்தனர். நார்வேயில் 12,000 குழந்தைகளைத் தத்தெடுத்து, Himmler தலைமையில் இந்த ஆய்வு நடத்தப்பட்டது. ”தூய ரத்தமுடைய பெண்களின் மூலம் ”சிவந்த, உயரமான குழந்தைகளை உருவாக்கும் திட்டம் அது. ஆய்வாளர்கள் எதிர்பார்த்தது  போன்று குழந்தைகள் உருவாகவில்லை. திட்டம் தோல்வியடைந்தது.


 “நாம் கருப்பு தோல் கொண்டவர்களோடு வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கிறோம்” என்று தருண் விஜய் போன்றவர்களைச் சொல்ல வைத்த பெரும் தத்துவம் இது.


உயர்ந்த “இனம்” உண்டாக வேண்டும் என்ற கருத்தோடு ஆர்.எஸ்.எஸ். கொள்கையாளர் சொன்ன ‘அழகான’ கருத்து இது:  

நம் முன்னோர்கள் செய்த பல முயற்சிகளைக் காண்போம். நல்ல மனிதர்களை உருவாக்க நம்பூதிரி ப்ராமணர்கள் வடக்கிலிருந்து தெற்கில் கேரளாவில் குடியமர்த்தப்பட்டனர்.  ஒரு விதி செய்தார்கள் – ஒவ்வொரு பெண்ணின் முதல் குழந்தையும் நம்பூதிரி ஒருவர் மூலம் பிறக்க வேண்டும். அதன் பின் அவர்கள் தங்கள் கணவன்மார்களோடு குழ்ந்தைகள் பெற்றுக் கொள்ளலாம். (RSS journal Organiser, 2nd January 1962)

ஆர்.எஸ்.எஸ்ஸின் ஆரோக்கிய பாரத் (சுகாதார அமைப்பு)  என்ற அமைப்பின் கீழ் உள்ள கருப்பை அறிவியல் துறை (Garbh Vigyan Sanskar  - Uterus Science Culture) தங்கள் “ஆய்வுகள்” மூலம் ‘உத்தம சந்ததி’ (Uttam santati - Best Progeny) பெருவதற்கு நம் பண்டைய ஆயுர்வேத அறிவியல் மூலம் பல முயற்சிகள் எடுத்து வருகின்றனர். இத்திட்டத்தின்படி நடப்போர் நிச்சயமாக சிகப்பான, உயரமான (பெற்றோர்கள் எப்படியிருந்தாலும்!! sic!) குழந்தைகளைப் பெற முடியும் என்று தீர்மானமாகச் சொல்கின்றனர்.

இத்திட்டத்தை ஆரம்பித்தவர் இது முதலில் குஜராத்தில் ஆரம்பிக்கப்பட்டது என்றும், 450 குழந்தைகள் இது போல் பிறப்பிக்கப்பட்டன என்றும், 2020க்குள் இன்னும் பல மாநிலங்களுக்கு இத்திட்டத்தைப் பரப்பப் போவதாகவும் சொல்லியுள்ளார்.

GET READY … SET … GO ………….









*